Vandaag was een dag om even stil te staan en na te denken. De ochtend verliep rustig, vooral doordat we tijd samen doorbrachten en haar dikke knuffels gaven. Het enige wat echt moeilijk was, was het ontbijt. Wachten tot onze afspraak bij de dokter was een uitdaging, maar we kregen er doorheen. Ze was aan het knutselen, ondanks de triggers en het hobbelige pad dat we bewandelen. Er zijn echter ook momenten waarop we even kunnen ademhalen en een pauze kunnen nemen temidden van de storm.

Toen we bij de dokter kwamen, was het moment daar om ons verhaal nogmaals te vertellen. Ze is zo’n moedige meid, ze zat daar rustig, alsof er niets aan de hand was, maar diep van binnen had ze veel paniek. Het is duidelijk dat haar lichaam niet meewerkt: ze is al veel afgevallen, en het is tijd voor extra steun. De psycholoog moet zeker opgestart worden, en de dokter heeft wat middelen voorgeschreven om haar te helpen met de misselijkheid, evenals iets natuurlijk om haar ’s avonds beter tot rust te brengen.

Ze neemt al Bachbloesems, maar de dokter legt uit dat de angst haar lichaam helemaal overneemt, wat een vicieuze cirkel creëert: bang zijn voor bang, angst die steeds groter wordt. Het is net als iemand die op straat loopt en bang is om over te steken. Ze ziet de auto komen en voelt het gevaar, maar de angst voor overgeven is iets waarvan het lichaam niet echt gevaar loopt. Het hoort bij het mens-zijn, maar helaas is het ‘beestje’ in haar hoofd bezig met het creëren van gedachten die haar angst aansteken. Het maakt zijn eigen weg, en daar schuilt de uitdaging.

Onze conclusie als ouders is duidelijk: we moeten haar helpen zoeken naar voeding die ze kan eten op de momenten dat ze zich goed voelt, maar we mogen haar niet dwingen. We moeten voorkomen dat we de stress verder opvoeren. Vandaag heeft ze dan ook even thuis mogen blijven, om rustig bij te komen van de paniekaanvallen. Soms is het gewoon te veel, en is een adempauze nodig. Als gezin hebben we samen de dag doorgebracht, met momenten van rust, en het is goed om elkaar steun te bieden.

Veel liefs en tot de volgende keer.